از قیمت لباس ابریشم خانم بازیگر تا مدل خاص کُت آقای کارگردان

از قیمت لباس ابریشم خانم بازیگر تا مدل خاص کُت آقای کارگردان

چند سالی است، لباس هنرپیشه ها روی فرش قرمز جشنواره های فیلم فجر و فستیوال ها واکنش های بسیاری را داشته و این واکنش ها هم با باز شدن پرونده جشنواره بعدی بیشتر و با تمام شدن این رویداد می خوابد. امسال هم پوشش بازیگران در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر حاشیه هایی داشت.
از تعریف و تمجید درباره سادگی پوشش لیلا حاتمی گرفته تا اظهار نظر درباره اینکه چرا برخی از بازیگران لباس های نامتعارفی در جشنواره فیلم فجر می پوشند، در شبکه های اجتماعی مورد بحث قرار گرفت و دست به دست شد. با این وجود برخی هنرپیشه ها معتقدند لباسی که برای پوشیدن انتخاب می کنند یک امر شخصی است؛ برخی دیگر هم برای لباس خود از قبل فکر و برنامه ریزی می کنند و حتی برخی از آن ها در یک روز و به واسطه چند ساعت با لباس های متفاوت روی فرش قرمز حاضر می شوند!

رضا رشیدپور – مجری – درباره واکنش ها نسبت به لباس هایی که هنرمندان در جشنواره فیلم فجر پوشیدند، توئیت کرد: «می گم چرا انقدر گیر دادن به لباس هنرمندا؟ حالا به تیپ های عجیب و غریب کاری ندارم، ولی خب همه جای دنیا توی جشنواره ها لباس های شیک می پوشن. این کجاش غیر طبیعیه؟»
البته توجه به پوشش در جشنواره ها در همه جای دنیا مرسوم است و خاص بازیگران در ایران نیست. پیش از این برخی از هنرمندان ایرانی در جشنواره های بین المللی با پوشش خاصی حاضر شدند. لیلا حاتمی در جشنواره کن سال ۲۰۱۴ با یک لباس ۱۸۰ ساله با دوخت سنتی «نقده دوزی» حاضر شد. بسیاری این انتخاب او را تحسین کردند و این کار را معرفی هنر های سنتی ایران به کشور های دیگر دانستند. پوشش ترانه علیدوستی هم در جشنواره کن ۲۰۱۶ که نگار نعمتی طراحش بوده، مورد توجه بسیاری قرار گرفت.
ساره بیات که بیش از یک سال است به عنوان سفیر صنایع دستی انتخاب شده، ترجیح داد لباسی که با آن روی فرش قرمز جشنواره فجر حاضر می شود برند معروف «شنل» باشد.
در کنار او نرگس آبیار بهترین کارگردان این دوره از جشنواره فیلم فجر ترجیح داد با یک کت خاص که روی آن با رودوزی های خاصی مشابه ابریشم دوزی تزئین شده است، به روی صحنه بیاید و سیمرغ بلورینش را دریافت کند.
اما برخی از بازیگران حاضر در این دوره جشنواره نظرشان را درباره لباس هایی که می پوشند و اینکه تا چه اندازه می توانند در این زمینه مؤثر باشند با ما به اشتراک گذاشته اند که در ادامه می خوانید: 

مهناز افشار – بازیگر – در نشست پرسش و پاسخ فیلم «قسم» یک کت و شلوار پوشید که آن را خواهر همسرش طراحی کرده بود.
او درباره انتخاب این لباس می گوید: «طراح این لباسم دنیای مد امروز را دنبال می کند و آن را با ذوق برایم طراحی کرد و از آنجایی که نمی توانم لباس رنگی رنگی بپوشم از این لباس استقبال کردم.»
افشار درباره اینکه هنرمندان تا چه اندازه می توانند روی مخاطبانشان و مردم تأثیر بگذارند، معتقد است: «اگر همیشه سلیقه را در لباس لحاظ کنیم و به آن احترام بگذاریم بسیار خوب است. اما یک لباس در عین شلوغی می تواند نظمی داشته باشد و هارمونی رنگ را در آن رعایت کنیم. به هر حال ما هم نمی توانیم از یک خط مشخصی خارج شویم. اگر لیدی گاکا را مابه ازای خارجی می بینیم که لباس های عجیب و غریبی می پوشد، وقتی دقت می کنیم متوجه می شویم که در عین بی نظمی هارمونی خاصی را در نظر می گیرد و فکر می کنم لازم است ما هم این موضوع را رعایت کنیم.»

نمی خواهم بگویم فقط لباس سنتی می پوشم
نسیم ادبی – بازیگر – نیز برای نمایش فیلم «مردی بدون سایه» با روسری ترکمنی روی فرش قرمز آمد. او برای نمایش فیلم «قسم» در پردیس سینمایی ملت، پالتویی با رودوزی های سنتی دست دوز پوشیده بود.

این هنرمند می گوید: «نمی خواهم بگویم فقط لباس سنتی می پوشم. من همه مدل لباسی را دوست دارم و هر چه که به من بیاید و احساس کنم متناسب با حالم باشد، می پوشم. اما یکی از لباس هایی که برای این دوره از جشنواره پوشیدم را از مزونی انتخاب کردم و لباس دیگرم را هم یکی از دوستان طراحم برایم طراحی کرد. در کل لباس هایم تقریباً به سبک سنتی و با نواردوزی بوده است. برایم مهم بود که لباس هایم کمی شاد و در عین حال ساده باشد.»
ادبی با بیان اینکه لباس های سنتی به فرهنگ ما نزدیک تر است، ادامه می دهد: «مردم دوخت سنتی که روی لباس ها هست را بیشتر دوست دارند. به عقیده من هنرمندان و لباس هایی که می پوشند، تا حد زیادی روی انتخاب مردم تأثیر می گذارند. لباسی که هنرپیشه مورد علاقه آن ها می پوشد، تأثیر خودش را می گذارد.»

دوست دارم سنگین و رنگین باشم
لاله اسکندری – بازیگر – که طراحی لباس یکی از بخش های مورد علاقه اش است و خودش هم در این زمینه فعالیت هایی دارد، درباره لباسی که در مراسم نشست پرسش و پاسخ فیلم «تیغ و ترمه» پوشیده بود، می گوید: «پوشش عوامل این فیلم در جشنواره فجر چندان با برنامه ریزی خاص یا هماهنگی عوامل فیلم نبوده است و هر کسی بر اساس سلیقه خاص خودش، لباسش را انتخاب کرده است.
»
او ادامه می دهد: «لباسی که برای این مراسم انتخاب کردم به دلیل علاقه ام به نقوش قدیمی است و طرح های روی لباسم الهام گرفته از نقوش گلیم است. زیورآلاتی را هم که استفاده می کنم از یکی دوستانم که سال هاست طراحی جواهرات انجام می دهد، تهیه می کنم. برای خودم مهم است پوششی که دارم به قول قدیمی ها سنگین و رنگین باشد. زیرا عکس هایی که از این مراسم گرفته می شود در فضای مجازی منتشر می شود و برایم مهم است که به عنوان بازیگر، پوشش قابل دفاعی داشته باشم و در آن حرف و حدیثی نباشد.»

برای خوشایند کسی زندگی نمی کنم
بهنوش بختیاری – بازیگر – هم یکی دیگر از بازیگرانی است که لباس هایش با رنگ های متفاوت در این دوره از جشنواره مورد توجه دوربین عکاسان قرار گرفت؛ موضوعی که انتقاد هایی هم در بر داشت و این بازیگر هم آن را تأیید کرد.

این بازیگر در واکنش به نقد هایی که در این باره به او شده، می گوید: «برخی به من ایراد می گیرند و می گویند سعی کن کمی لباس مشکی بپوشی، اما من به خاطر خوشایند کسی زندگی نمی کنم و لباس نمی پوشم و برای خودم زندگی می کنم.»
او بیشتر سعی می کند از لباس های اقوام ایرانی الگوبرداری کند. به همین دلیل در بسیاری از لباس هایش رنگ، نقش اساسی دارد. لباس هایی هم که در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر پوشید یا برگرفته از لباس اقوام بختیاری بود یا از نقوش فرش الهام گرفته یا سوزن دوزی شده بود.
بختیاری درباره استفاده از این لباس ها بیان می کند: «احساس کردم عده ای روی پارچه هایی تلاش زیاد کرده اند و رودوزی های سنتی متفاوتی انجام داده اند، پس لازم است رنگ و لعاب ایرانی را در لباس هایمان داشته باشیم و به زنان یادآوری کنیم که لباس های اصیل ایرانی پر از رنگ هستند و هنرمندانه تهیه شده اند.»
او با بیان اینکه طراح لباس خاصی ندارد، اضافه می کند: «برخی دوستان به من پیشنهاد هایی می دهند و من هم یک دوست خیاط دارم که نظرم را به او می گویم و برایم لباس می دوزد. البته گاهی اوقات هم لباس هایم را از مزون ها تهیه می کنم.»
این بازیگر با اعلام اینکه هنرمندان و بازیگران با پوشش خود می توانند نقش زیادی در تعیین و انتخاب پوشش مردم داشته باشند، اظهار می کند: «من درباره لباس ایرانی حرف دارم و در تمام این سال ها تلاش کردم به مردم بگویم رنگارنگ لباس بپوشید. خانم ها از ترس اینکه لاغر نشان داده شوند به لباس هایی با رنگ مشکی عادت نکنند. من هم دوست دارم لباس رنگارنگ بپوشم و معتقدم لباس های ایرانی بسیار شاهکار هستند و بهتر از مانتو های تنگ و کوتاه هستند و می توانیم لباس های پوشیده بدون آنکه زننده باشد، بپوشیم تا خیلی هم رنگارنگ باشند.»

پوشش یک موضوع کاملاً شخصی است
اما شبنم مقدمی – بازیگر – معتقد است: «پوشش یک موضوع کاملاً شخصی است. در چهارچوب ضوابطی که برای ما و همه ی شهروندان تعریف شده است، حق انتخاب داریم که چه رنگ و مدلی را انتخاب کنیم. اینکه فکر کنیم حتماً بر اساس اینکه کدام بازیگر، ورزشکار یا هنرمند چه لباسی می پوشد و به آن تأسی شود، خوب نیست، زیرا این موضوع کاملاً سلیقه ای است.»

او می گوید: «شاید کسی با توجه به اینکه مثلاً گردی صورت یک هنرمند مثل خودش هست، تصور کند رنگ لباسی که آن هنرمند پوشیده به او هم بیاید و الگوبرداری کند، اما بعید می دانم کسی با این تصور که هنرمندی لباسی پوشیده، او هم همان لباس را بپوشد. حداقل در جامعه ی ما چنین نیست.»

شبنم مقدمی در فتوکال فیلم «شبی که ماه کامل شد»
در این میان کُت یکی از فیلمسازان هم در جشنواره مورد توجه قرار گرفت. اشکان رهگذر – کارگردان – انیمیشن «آخرین داستان» کُت متفاوتی برای مراسم نشست خبری فیلمش در پردیس سینمایی ملت پوشید. روی این کت با استفاده از چوب و منجوق، رودوزی خاصی شده بود.

لباس این کارگردان با توجه به داستان فیلم طراحی شده و در این باره می گوید: «سولماز ایمانی طراح این لباس بوده و سعی کرده با توجه به حال و هوای ایرانی، اسطوره ای و لباس کاراکتر های داستان طراحی شود. او چند طراحی انجام داد که انتخاب از بین آن ها برایم دشوار بود. حتی یک طرح جذاب با توجه به شخصیت ضحاک طراحی کرده بود که آن را خیلی دوست داشتم، اما چون ضحاک بودن را دوست نداشتم، طرح فعلی را انتخاب کردم.»

چالش های کمی نداشتیم
حمید قبادی – دبیر کارگروه مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی – در این باره معتقد است: «گرچه لباس هنرپیشه های سینما در جشنواره فیلم فجر امسال هم حاشیه هایی در بر داشت، اما در طول این سال ها شاهد نوعی نگاه کیفی در این زمینه هستیم که معتقدیم نیاز به توجه بیشتری دارد. همکاری هنرپیشه ها با طراحانی که زیر مجموعه کارگروه ساماندهی مد و لباس بوده اند، موجب چنین موفقیتی شده است. کارگروه مد و لباس بیشتر طراحان لباس هنرپیشه ها را می شناسد و می تواند اسم آن ها را بیاورد.»

او با تحلیل این موضوع به دو بخش تاریخی می گوید: «شاید در شش سال پیش شاهد پوشش های نامتعارفی بودیم، زیرا در این دوره ها طراحان لباس کمتری وجود داشت. از طرفی این امکان وجود نداشت که هنرپیشه ها با طراحان درجه یک لباس ارتباط برقرار کنند. همه ی هنرپیشه ها در دنیا یک طراح لباس در کنار خود دارند. وجود یک طراح لباس در کنار هنرپیشه های ما نیز موجب می شود تا لباس هایی که برای آن ها طراحی می شود با ارزش ها و ویژگی های جامعه انطباق داشته باشد.»
قبادی ادامه می دهد: «این امکان تا شش سال پیش کمتر وجود داشت یا اگر هم بود محدود به گروه خاصی بود به همین دلیل بیشتر شاهد لباس های نامتعارف بودیم که با سلایق فردی طراحی می شد و اقتضای فرهنگی در آن کمتر دخالت داشت. اما در یک دوره تاریخی، طراحان لباس معرفی شدند و هنرپیشه ها نیز به این موضوع اقبال نشان دادند. در حال حاضر در کنار بیشتر هنرمندان درجه یک، هنرمند طراح لباس هم وجود دارد. طراح لباس نه به معنای نگاه تجملاتی بلکه از نگاه فرهنگی که اقتضا و کاربرد لباس را مورد توجه نشان می دهد. دلیل اینکه برخی افراد از لباس مناسب و برخی دیگر از لباس نامناسب استفاده می کنند، در کمک گرفتن از یک طراح لباس است. کسانی که از لباس نامتعارف استفاده می کنند، یک هنرمند متخصص طراح لباس را در کنار خود نداشته اند.»
دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس بیان می کند: «در دوره های قبل به دلیل نشناختن طراحان و نبود نگاه تخصصی به حوزه مد و لباس مراجعه کمتری به طراحان لباس می شد، اما در سال های اخیر همکاری خوبی بین ستاد جشنواره فیلم فجر و جشنواره مد و لباس شکل گرفته است. در سال های اخیر شاهد نگاه کیفی به حوزه مدولباس هستیم، اما معتقدیم این موضوع نیاز به توجه بیشتری دارد. در حال حاضر بیشتر هنرمندان سینما و خوانندگان به موضوع مد و لباس توجه نشان می دهند و ارتباط آن ها با خانه های مد و طراحان لباس نسبت به قبل بیشتر شده است، اما در این مسیر چالش های کمی نداشتیم و با مشکلاتی مواجه بوده ایم.»

دوخت این لباس ها چقدر هزینه دارد؟
شهین پزشکی – پژوهشگر دوخت های سنتی می گوید: قیمت ها با توجه به مواد اولیه، نقش ها، مدت زمانی که برای یک دوخت گذاشته می شود و اینکه دست دوز باشد یا چرخ دوز، تغییر می کند.

پزشکی ادامه می دهد: ما نقش های شلوغی داریم که تا یک میلیون تومان هم قیمت دارند.
این مدرس دانشگاه درباره رودوزی لباس نسیم ادبی که با آن در مراسم فتوکال فیلم «آشفته گی» روی فرش قرمز جشنواره حاضر شد نیز می گوید: در این لباس از گلدوزی های قدیمی و نوستالژی استفاده شده است. این گلدوزی اگر کار یک هنرمند حرفه ای باشد ممکن است با حداکثر ۳۰۰ هزار تومان آماده شده باشد، اما اگر کار یک دوزنده مبتدی باشد می تواند با مبلغ ۱۰۰ هزار تومان هم دوخته شود.
او معتقد است: لباس های بهنوش بختیاری در این دوره از جشنواره بیشتر شبیه لباس های سنتی هندی و تبتی هستند و اصلا شبیه لباس های اقوام بختیاری نیستند. البته شاید فقط از رنگ های لباس اقوام بختیاری در این لباس ها استفاده شده باشد.
پزشکی درباره لباس نرگس آبیار در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر هم بیان می کند: این لباس نوعی ابریشم دوزی است که احتمال می دهم کار دست زنان بلوچ اهل افغانستان باشد. اگر نخ این رودوزی ابریشم باشد می توان آن را با قیمت ۸۰۰ هزار تومان تهیه کرد، اما اگر از نخ کاموا برای دوخت آن استفاده شود ممکن است ۳۰۰ هزار تومان هزینه بردارد.
این پژوهشکر با بیان اینکه بر خلاف تصور عامه مردم استفاده از دوخت های سنتی هزینه زیادی ندارد، ادامه می دهد: یک طراح لباس با استفاده از دوخت های سنتی هزینه قیمت تمام شده یک دست لباس را بالا می برد در حالی که وقتی بررسی می کنیم که از چه مواد اولیه ای برای این دوخت های سنتی استفاده شده یا این نوع دوخت تا چه اندازه از پارچه را پوشش داده، قیمت آن حداقل از ۲۰۰ هزار تومان شروع می شود و بالا می رود.
او اضافه می کند: اگر یک لباس چند میلیون تومان قیمت می خورد به دلیل هزینه طراحی آن است.
پزشکی می گوید: کسانی که این سوزن دوزی ها و رودوزی ها را انجام می دهند نمی دانند که لباسی که روی آن کار می کنند قرار است تن چه کسی برود. یک طراح، این رودوزی ها را تهیه می کند و در بخشی از لباس به کار می برد که موجب بالا رفتن قیمت و خاص بودن آن می شود، زیرا دوخت های سنتی، خاص و منحصر به فرد هستند. آنچه که مثلا لباس خانم آبیار را شاخص کرده طراحی آن نیست بلکه سوزن دوزی آن است که به آن لباس روح داده است. یک سوزن دوز حداقل قیمت را می گیرد و حداکثر زیبایی را روی یک لباس به وجود می آورد.
پزشکی معتقد است: همیشه مد و درخشش هر چیزی از قله هرم به پایین می آید. معمولا سلبریتی ها و شخصیت های مطرح در چشم افراد مختلف با سلیقه های مختلف هستند بنابراین استفاده آن ها از رودوزی های سنتی در لباس هایشان می تواند دید بسیاری از مردم را نسبت به هنر های سنتی ما تغییر دهد تا برای شاخص شدن خود و لباس هایشان از این ایده الگو بگیرند.
این پژوهشگر ادامه می دهد: فکر می کنم ما باید هنرمندانمان را به این موضوع واقف کنیم که اگر می خواهند یک لباس اصیل و سنتی داشته باشند حتما از سوزن دوزی های ایرانی الهام بگیرند یا استفاده کنند. البته سوزن دوز در هر کجای دنیا که باشد هنرمند است و باید دست های او را بوسید، اما اگر تاکید می کنیم از سوزن دوزی های سنتی ایران استفاده شود به دلیل این است که برای فرهنگ خودمان ارزش قائل هستیم و دلمان می خواهد اعتقادات و گرایشات بومی و محلی خودمان را نشان دهیم.
پزشکی می گوید: تصاویری که از این هنرمندان منتشر و دست به دست می شود می تواند تاثیر بسیاری در نگاه بیننده بگذارد. وقتی هنرمندی از قلاب دوزی زنان جنوب کشور در لباسش آن هم سرآستین استفاده می کند، این موضوع خیلی می تواند به خلق اثر های بهتری از این دست کمک کند.

منبع: isna.ir
بازدید کلی 36 , بازدید امروز 1

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.