دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶

پاسخ عجیب بازیگر فیلم «پا برهنه در بهشت» درباره ازدواج

پاسخ عجیب بازیگر فیلم «پا برهنه در بهشت» درباره ازدواج

با بازی در فیلم «پا برهنه در بهشت» توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر را از آن خود کند؛ نقشی عجیب با گریمی سنگین که باعث شده حتی چهره افشین هاشمی، بسختی شناسایی شود.
در فیلم «پا برهنه در بهشت» توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر را از آن خود کند؛ نقشی عجیب با گریمی سنگین که باعث شده حتی چهره افشین هاشمی، بسختی شناسایی شود.

در فیلم خیلی دور خیلی نزدیک، رضا میرکریمی هم نقشی کوتاه اما به یادماندنی را بازی کرد. به واسطه فعالیت های تئاتری اش که محمد رحمانیان در مجموعه های نیمکت، توی گوش سالمم زمزمه کن و مسافرخانه سعادت به او داد، هاشمی بین عموم مردم معروف شد و در سال ۸۸ در سریال گاوصندوق به کارگردانی مازیار میری یکی از نقش های اصلی را به عهده گرفت.

هاشمی در سال ۹۴ فیلم سینمایی گذر موقت را مقابل دوربین برد. او نوازنده کمانچه نیز هست. با این بازیگر و کارگردان در سالروز تولد و پایان یافتن ۴۲ سالگی اش هم صحبت شدیم.

۴۲ ساله هستید و اکنون بهترین وقت است که از شما بپرسم از مسیری که در زندگی طی  کرده اید راضی هستید؟
در این سال   ها کاری را که دوست داشته ام انجام داده ام، اما اگر قرار باشد همین مسیر را یک بار دیگر بیایم بخش هایی از این مسیر را اصلاح می کنم ولی مطمئنم همین شغل و حرفه را انتخاب خواهم کرد.

همه زندگی کار نیست! بقیه بخش های زندگی چی؟ دلخوشی های دیگر، رضایتمندی درونی و… از اینها راضی هستید؟
همه اینها با کار برایم درآمیخته است. وقتی از کارم راضی هستم در بخش های دیگر هم احساس رضایت می کنم. کار برایم محور است چون کاملا در اختیار خودم است، اما در زندگی شرایطی نیز وجود دارد که در اختیار من نیست؛ نه انتخابش و نه چگونگی پیش بردنش. سعی می کنم آن چیزی که در اختیارم هست به بهترین شکل انجام دهم.

اتفاقا بیشتر چالش های زندگی ما مربوط به همان بخش هایی است که در اختیار ما نیست و بستگی به آدم های دیگر و شرایط پیرامون دارد، آنها را چگونه مدیریت می کنید که نتوانند شما را اذیت کنند؟
زندگی ما را اعتقادات، تربیت،  عرف، مذهب، اندیشه و… تشکیل می دهد و ما براساس اینها انتخاب های خودمان را انجام می دهیم، به همین دلیل باید شرایط را درنظر گرفت و بهترین ها را انتخاب کرد و از آنها لذت برد.

یکی از چیزهایی که می تواند حال آدم را خوب کند، خانواده ای است که در آن به دنیا آمده  است، از این بخش راضی هستید؟
بله، بسیار زیاد! من با پدر، مادر و برادرم زندگی  می کنم و خیلی خوشحالم که خانواده ام در کنارم هستند. اگر در جوانی نگاه تندتری به اعضای خانواده ام داشتم، الان می توانم نگرانی های آنها را درک کنم و سعی کنم اگر می توانم از دوش آنها باری بردارم و گرنه باعث آزارشان نشوم.

خیلی از آدم ها در سن و سالی که شما دارید یا ازدواج کرده و زندگی مشترک تشکیل داده اند یا مستقل شده و دیگر در کنار پدر و مادر زندگی نمی کنند، چطور شد شما همچنان در کنار والدین زندگی می کنید؟
کجا بهتر از خانه پدری؟ کجا بروم که این همه به من خوش بگذرد! اگر مطمئن باشم در خانواده ای که خودم تشکیل می دهم به همین میزان به من خوش می گذرد و با هم مهربان خواهیم بود، حتما این کار را می کنم.

یعنی پدر و مادرتان آن قدر مهربان هستند که تبدیل به ملاک شما برای انتخاب آدم زندگی تان شده اند؟
به نظرم همه پدر و مادرها با فرزندانشان مهربان هستند و بیشتر آنها درحال خدمات دادن به فرزندان خود هستند. زمانی هم که آنها مستقل می شوند هم باز به آنها کمک می کنند.

گویا پدر و مادرهای ایرانی این طوری هستند و بعید می دانم در کشورهای دیگر پدر و مادرها شبیه والدین ایرانی باشند و مدام به فرزندان خود خدمت کنند و بچه ها نیز همیشه از آنها توقع داشته باشند. مثل این که مادر شما هنوز هم برای شما غذا درست می کند.
به نظرم ایرادی ندارد! اتفاقا غذاهای مادرها خیلی خوب است و خوردنشان خیلی کیف می دهد!

در حرفه بازیگری هم گویا خوش شانس هستید، در فیلم «پابرهنه در بهشت» و «خیلی دور خیلی نزدیک» بازی درخشانی داشتید این نقش ها چگونه نصیب شما می شود؟
این طور نیست که روزانه نقش های متفاوت زیادی به من پیشنهاد شود که از میان آنها بهترین ها را انتخاب کنم. نقش های محدود اما خوب و متفاوت به من پیشنهاد می شود.

اما در تئاتر نقش های بیشتری را بازی کرده اید؟
در تئاتر نیز نقش هایی را انتخاب می کنم که آنها را دوست دارم. از سال ۷۲ کار تئاتر را شروع کرده ام و از سال ۸۲ وارد سینما شده ام بنابراین طبیعی است نقش های تئاتری ام بیشتر باشد. اما در هر دو حوزه با کارگردانان معتبر همکاری کرده ام و اگر در آثار جوان ها حضور یافته ام به این دلیل بوده که اطمینان داشتم محصول آنها اثر خوبی خواهد شد.

در ابتدای میانسالی چه آرزویی دارید و آیا منتظر روزهای خوب هستید؟
پای من روی زمین است. واقع بینانه زندگی می کنم. آرزو دارم اما توقع ندارم به این معنا که جهان آن چنان که من می خواهم پیش برود، ظیفه من این است که کار درست را انجام دهم، این که نتیجه چه می شود و سرنوشت چه می کند در اختیار من نیست و نمی توانم برایش کاری بکنم. فقط می  توانم آرزو و دعا کنم اتفاقات خوبی برایم رخ دهد.

 

منبع: افکارنیوز

بازدید کلی ۱۸ , بازدید امروز ۱

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.